Cultuurhistorie en natuurschoon in het Luntersche buurtbosch
 
 
Ten oosten van Lunteren op de rand van het Veluwemassief ligt het Luntersche Buurtbosch. Het bestaan van het bos is te danken aan notaris J.H.Th.W. van den Ham die in 1890 allemaal kleine stukjes grond opkocht van de Lunteraren. Op de bijelkaar 130 hectare grond liet hij een wandelbos aanleggen waarbij de lanen en paden zo gevormd zijn dat ze er vanuit de lucht uitzagen als een twijg met bladeren. Zie googlemaps-satellietkaart: onder de Boslaan en linksonder Roekel kun je het blaadjes patroon in de paden herkennen. Ook in de buurt van de koepel is dit padenpatroon nog te herkennen.
 
In en om het Buurtbosch zijn drie wandelingen uitgezet. Een van 3 km (oranje paaltjes), een van 7 km (groene paaltjes) en een lange wandeling van 12 km (blauwe paaltjes). Alle wandelingen beginnen bij de ingang van het Buurtbosch, op de hoek van de Boslaan en de van den Hamlaan (daar staat ook een informatiebord). Deze ingang is ook het begin van het hondenlosgebied van het Buurtbosch, dat ligt tussen de van den Hamlaan, de Bosrand en de Molenweg. De routes lopen recht door dit deel heen, dus je kunt beter eerst een extra bocht maken in dit gebied om je hond even lekker te laten rennen.

De wandelingen voeren allereerst langs de eendjesvijver. Al snel buigt de korte route af. De twee andere gaan vandaar door naar de koepel. Dit is een uitkijktoren, die in het zomerseizoen bezocht kan worden (informatie over de geschiedenis en openingstijden zie sites vermeld onder deze tekst). De groene route gaat hierna richting de Platenberg. Hier is de zuidelijkste vindplaats van kraaiheide (een plant die voornamelijk in Scandinavie voorkomt).

De lange blauwe paaltjes route voert je langs de Goudsberg (een niet meer in gebruik zijnde zandafgraving) met interessante begroeiing, doordat de natuur de zandafgraving weer in bezit neemt. Daarna kom je op de Lindeboomberg waar het Geografisch Middelpunt van Nederland ligt, herkenbaar aan enkele grote zwerfstenen.
Niet ver hiervandaan liggen de Celtic Fields, een complex van kleine, omwalde akkertjes uit de prehistorie. Na de Lindeboomberg kom je weer op de Goudsberg, waar de Hessenhut ligt (een schuilhutje) van waaruit je een prachtig uitzicht hebt over de Meulunterse Eng, een oud akkercomplex. Je staat hier op de uiterste rand van een stuwwal en met mooi helder weer kun je hier uitkijken over een deel van de Gelderse Vallei bijna tot Amersfoort aan toe.
De lange wandeling voert vervolgens via de rand van het bos, via de Molenweg naar het Fislerwoud met daarin de Paaskolk, ooit een kolk waar de schapen gewassen werden, nu geheel gerestaureerd en door een leemlaag op de bodem waterdicht gemaakt.
Tot slot kom je weer in het hondenlosgebied zodat je viervoeter lekker uitgeraasd mee naar huis kan.

Info:
Het bos ligt ten oosten van Lunteren. Vanaf Station Lunteren kom je via de Dingerlaan bij het hondenlosgebied van het Luntersche Bosch uit.
 
terug
UNIEKE SAMENWERKING
Wat is er nou fijner dan lekker de natuur in te gaan samen met je hond?

Speciaal voor alle hondenliefhebbers ontwikkelden Bonzo (hondenvoeding-expert) en Grasduinen (natuur- en wandeltijdschrift) een site voor natuurminnende hondenbezitters. Elke week boordevol nieuwe tips en ideeën om nog meer van je hond te genieten.

De site wordt geschreven door Ellis van den Berg, hondenexpert en eigenaar van een vakantieoord dat zich specifiek richt op hondenbezitters.
SITE VAN WEEK 12
Infodog

Een typische Amerikaanse hondenverzamelsite. Allerlei informatie en weetjes doorspekt met commerciële aanbiedingen. Vele voorbeelden van de honden”gekte” in dit land van uitersten. Bijvoorbeeld een aanbieding van een gemotoriseerde loopband voor je hond. Hoef je hem niet meer uit te laten, kan hij lekker thuis rennen! Veel plezier met het bekijken van deze bijzondere wereld.

STELLING VAN DE WEEK12
“Mensen die een hond hebben gehad, kunnen niet meer zonder leven”
Stuur je reactie:
REACTIES OP DE STELLING
Klopt helemaal. Het lijkt me dan ook vreselijk als je om een rede als allergie voor honden of zo geen hond zou kunnen hebben.
Is wat mij betreft absoluut waar, binnen een week na het overlijden van onze Bobby, zijn we een andere hond wezen halen in het asiel. Wel een totaal andere hond, die helaas thuis niet te handhaven bleek. Hij werkt nu op een paardenpension als waakhond en heeft het geweldig naar zijn zin! Dezelfde dag dat we Beau hebben weggebracht hebben we Luca uit het asiel gehaald. Vreselijk ondeugende cocker spaniel, maar zooo leuk! Nee, ik kan niet zonder, maar hetzelfde geldt voor onze kat Mark, die we sinds vorig jaar augustus via de dierenbescherming in huis hebben gehaald. Ik zou me geen raad weten zonder die twee donderstenen.
Niet zo heel lang, in ieder geval. Want er komt een dag en dan voel je een gemis. En dan zie een hond lopen en weet je wat het is...
dat kan ik me heel goed voorstellen...